چهارشنبه 28 آذر 1397  
چهارشنبه, 05 آذر 1393 | 26 November 2014
نگرشی به رانندگی با مشارکت در حرکت جمعی خودروها: فرهنگ رانندگی؛ تعجیل برای هیچ!

چقدر در مورد فرهنگ بد رانندگی ایرانی‌‌ها و به خصوص ما مشهدی‌ها گفته و شنیده‌‌ایم؟ خسارت‌های ناشی از خرابی و تصادفات مالی قابل حل است، مال برگشتنی محسوب می‌شود ولی جان مردم نه.

 

فرهنگ‌سازی یا اجرای درست قوانین راهنمایی و رانندگی در كشور امریست مهم، ولی تحقق آن به «تعهد اخلاقی» مردم و شهروندان نیازمند است. سرعت زیاد نزدیک به پیچ، سرعت زیاد برای سبقت گرفتن، سرعت زیاد و ترکیدن لاستیک‌، سرعت زیاد و نقص فنی (عدم گرفتن ترمز)، سرعت کمتر از حداقل سرعت در اتوبان‌ها و بزرگراه‌ها، خطای دید و تاخیر درک از عوامل بروز تصادفات رانندگی است.

راننده ایرانی و پایمال کردن حقوق دیگران

یکی از بهترین کتاب‌هایی که خوانده‌ام «جامعه‌شناسی خودمانی» اثر «حسن نراقی» بوده، کتاب به زبان خودمانی در زمینه روانشناسی اجتماعی نوشته شده است، یکی از مطالبی که در این کتاب به عنوان خلق و خوی ایرانی پرداخته شده، «رانندگی» است. راننده ایرانی همیشه رانندگی دیگران را به «تمسخر» می‌گیرد و پایمال کردن حقوق دیگران را لازمه داشتن دست و فرمان خوب می‌داند. گناهی هم ندارد زیرا از کودکی به او تلقین شده است که زندگی یک مسابقه «انفرادی» است و در کوچکترین مسئله‌ای هم باید ببرد و باخت قابل قبول نیست حتی گاهی برد را هم برای او به درستی تفسیر نکرده‌اند.

در کودکستان‌های ایران یک بازی انجام می‌شود که نام آن را فراموش کرده‌ام اما شیوه بازی به این گونه است که 10 کودک به دور 9 صندلی می‌دوند و با سوت مربی باید بر روی یک صندلی بنشینند و کسی که بدون صندلی می‌ماند باخته است و در دور بعد 9 نفر بر سر 8 صندلی رقابت می‌کنند و بازی بدین گونه ادامه می‌یابد. در جایی خواندم که در ژاپن همین بازی به شیوه‌ای دیگر برگزار می‌شود. مربی مهد، کودکان را به تیم هایی تقسیم می‌کند و یک تیم به دور صندلی‌ها می‌دود با شنیدن صدای سوت همه باید بر روی صندلی‌ها بنشینند و در صورتی که از تیمی یک نفر بدون صندلی بماند آن تیم باخته است لذا کودکان خود را بر روی صندلی‌ها جمع می‌کنند تا هم تیمی‌هایشان هم بتوانند بر روی صندلی بنشینند و 10 نفر بر روی 9 صندلی جا بشود. همین بازی ساده به کودک می‌فهماند که مهم نیست تو چقدر چابک هستی اصل برنده شدن «تیم» است نه «فرد.» من ایرانی بازی زندگی را رقابتی انفرادی و هر فعالیتی را یک مسابقه می‌دانم به همین دلیل در جاهایی هم که نیاز به سرعت و پایمال کردن حقوق دیگران نیست اما چون به این کار شرطی شده‌ام این کار را انجام خواهم داد.

رانندگی یک امر جمعی یا فردی؟

رانندگی در دنیا یک امر «جمعی» است ولی در ایران یک امر «فردی» تلقی می‌شود. رانندگی در ایران یعنی «می‌خواهم خودم را با خودرو به مقصدم برسانم.» پس رانندگان دیگر، «رقیب» من هستند و من نباید از رقبا عقب بمانم. هر فضای خالی که پیدا شد باید زودتر از دیگران آن را پر کنم.

«رانندگی صحیح» نوعی مشارکت در یک امر جمعی است. این «جریان عبور و مرور» است که راننده را به مقصد می‌رساند نه به اصطلاح «زرنگی» او. «رانندگی صحیح» که نوعی مشارکت در یک امر جمعی است به معنای «هدایت خودرو خود در جای صحیح در بین خودروهای دیگر» است.

وقتی در جامعه‌ای این نگرش به رانندگی حاکم باشد، یعنی هر کس قبل از اندیشیدن به رسیدن به مقصد، به دنبال مشارکت در حرکت جمعی خودروها باشد، این نظم در عمل چنین خود را نشان می‌دهد:

1. سرعت حرکت خودروها چند برابر می‌شود.

2. احتمال تصادف اتومبیل ها به شدت کاهش می‌یابد.

3. در صورت تصادف، با توجه به مسیر خالی در دو طرف، خودروهای پلیس و آمبولانس به سرعت به محل رسیده راه را باز می‌کنند.

4. در صورت پنچر شدن یا خرابی یک ماشین، به دلیل وجود فضای کافی راه بندان پدید نمی‌آید.

5. از همه مهمتر، رانندگان با اعصاب راحت رانندگی می‌کنند. دیگر لازم نیست که آنان در هر لحظه چهار طرف را مراقبت کنند تا مبادا سپر یا آینه اتومبیل کناری به  اتومبیل‌شان برخورد کند یا از عقب کسی به آنها بزند...

تصور بسیاری از ما از تصادف شدید، دو ماشین له شده است و بس. شاید اگر با هشدار قبلی تصویر بانوی بارداری که با صورت خون‌آلود در میان آهن‌پاره‌ها گرفتار شده و فریاد می‌زند و یا تصویر کودکی که بدلیل بی‌احتیاطی یک راننده با کیف مدرسه در گوشه‌ای از خیابان افتاده نمایش داده شود، کمی از بلای «تعجیل برای هیچ» که در رانندگی و غیر رانندگی مانند بختک به جان ما ایرانیان افتاده، رهایی یابیم...

برگشت به صفحه اول فرستادن به ایمیل ارسال به دوستان در فیس بوک به اشتراک بگذارید مشاهده در قالب PDF فایل پی دی اف چاپ نسخه چاپی
  

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

   
feed-image خبر خوان سايت
3 1 6



Copyright 2007-2012 © Beroozresani
استفاده از مطالب سایت فقط با ذکر منبع مجاز است