سه شنبه 03 مهر 1397  
چهارشنبه, 10 دی 1393 | 31 December 2014
گنگ بودن منافع مشترک فرهنگی واجتماعی: با خوش‌باوری مشکلی حل نمی‌شود

آیا می‌دانید تفاوت یك باغچه با یك خرابه چیست؟ اگر فرض كنیم هر دو قطعه زمینی هم اندازه و در یك منطقه‌ی جغرافیایی باشند باغچه به آن جایی می‌گوییم كه در آن وقت، سلیقه، پول، هنر و علم زیادی صرف شده و محصول آن زیبایی، بوی خوش، طراوت و فضای دلپذیر است.

اما در یك خرابه هیچ سرمایه‌گذاری مالی و زمانی انجام نشده و محصول آن نیز جز محل تجمع زباله و بوی بد و جانوران موذی نخواهد بود.

 

ما، در كشور، آموزش صحیحی برای درست زندگی كردن چه در خانه، مدرسه و جامعه ندیده‌ایم. برعكس همه استاد زندگی‌خراب‌كردن هستیم چرا كه همیشه شاهد بی‌احترامی، بی‌گذشتی، یاری نرساندن، نداشتن درك متقابل و چشم‌پوشی نكردن از تقصیرات دیگران بوده‌ایم.

در مقابل، به‌وضوح می‌توان دید كه بیشتر مردم اهل خشونت، بی‌ادبی، زیرپاگذاشتن حریم یكدیگر، پایمال كردن حق و حقوق دیگری، قهر و كینه‌ورزی و موارد مشابه هستند. انسان‌ها عاری از هر دانش و دور از هر بینش و منشی به دنیا می‌آیند و از آن پس هر آنچه برای آنها به وجود می‌آید نتیجه تجربه‌هایی است كه از پیرامون خود دریافت می‌كنند.

به عبارتی وقتی به فردی می‌گویند: «اصل و نسب دار» یعنی كسی كه پدر و مادری شایسته دارد و رفتارهای درست، سازگار، خردمندانه و شایسته را مشاهده و تجربه كرده، آنها را آموخته و انجام می‌دهد.

پس این رفتار و ویژگی‌های نیك فرهنگی وجمعی از راه ژنتیك به او انتقال نیافته بلكه آنها را دیده و آموخته‌است.

امروزه بی‌توجهی به این موضوع با‌ارزش در بین افراد باعث بروز برخی بی‌عدالتی‌ها، حاكم شدن رابطه به جای ضابطه و بی‌مسئولیتی‌ها شده است كه ناخواسته تبعات جدی به دنبال داشته است؟ کم نیستند افرادی که به خود اجازه می‌دهند برای نفع شخصی خود از حقوق دیگران بگذرند و اگر بخواهیم بی‌رو دربایستی به این مساله نگاه کنیم، حتی گاهی اوقات خود ما نیز ابایی نداریم که قواعد حقوق متقابل شهروندی را زیر پا بگذاریم.

ما در یك كشور اسلامی هستیم، فرهنگ اسلامی داریم و اگر بخواهیم خیلی راحت می‌توانیم به فرهنگ و اخلاق برسیم نه اینكه هر كسی هر كاری دلش خواست انجام دهد و در مقابل نیز پاسخگوی رفتارش نباشد. این آموزش نیز باید از دوران كودكی صورت گیرد. در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته مثل ژاپن، گسترش روحیه همکاری سازنده بین افراد موجب شده که آنها به حقوق متقابل یکدیگر احترام بگذارند و در حقیقت آنها می‌دانند درصورتی که به حقوق افراد و منافع گروه احترام بگذارند، به طور مستقیم به منافع خود احترام گذاشته‌اند.

باید گفت سنگ بنای توسعه در هر کشوری با سطح مشارکت نیروی انسانی آن جامعه رابطه مستقیم دارد، اما اگر این روحیه همکاری با تضییع حقوق متقابل افراد خدشه‌دار شود، دیگر نمی‌توان امیدی به پیشرفت‌های پایدار اجتماعی و اقتصادی آن جامعه داشت. مطمئن باشید رعایت حقوق متقابل شهروندان با تعریف منافع مشترک در ارتباط است، یعنی اگر فردی با هر جایگاه شغلی و شهروندی، معنی منافع مشترک را دریابد در آن صورت کمتر فردی پیدا خواهد شد که حقوق متقابل را رعایت نکند.

متأسفانه هیچ‌كس به ما نیاموخته كه در رابطه‌های فردی و بین فردی چگونه رفتار كنیم؟ آموزه‌های نادرستی به ما داده‌اند كه نه تنها كمكی به بهبود زندگی و روابط ما نمی‌كند، بلكه باعث خشونت، بی‌خردی، مانع رشد طرف مقابل و رفتار غیر‌انسانی می‌شود.

اگر زن نیازهای منطقی و لازم شوهرش را درك و برآورده كند، مرد هرگز دنبال یافتن زندگی بهتر در كنار فرد دیگری نخواهد بود. اگر هم مرد به جای خشونت و بدرفتاری سعی كند از همسرش بانویی شایسته و سازگار بسازد، زندگی دلپذیری خواهند داشت.

همه اینها به شرطی محقق می‌شود كه آموزش صحیح به افراد بدهیم و مدیران ارشد و كلان جامعه بودجه و سهم كافی برای سرمایه‌گذاری در مورد انسان‌ها در نظر بگیرند و بدانند با «خوش‌باوری» و «ساده‌انگاری» و «هزینه نكردن» مشكلی حل نخواهد شد.

برگشت به صفحه اول فرستادن به ایمیل ارسال به دوستان در فیس بوک به اشتراک بگذارید مشاهده در قالب PDF فایل پی دی اف چاپ نسخه چاپی
  

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

   
feed-image خبر خوان سايت
3 1 6



Copyright 2007-2012 © Beroozresani
استفاده از مطالب سایت فقط با ذکر منبع مجاز است